Een van de mooiste Engelse spreekwoorden vind ik “Count your blessings, to find what you look for”. Stilstaan bij de mooie momenten in je leven, valt in de gewone dagelijkse drukte vaak al niet mee. Maar als je teveel of langdurig stress ervaart of burn-out bent geraakt lijkt dat soms bijna onmogelijk.  Bij langdurige stress of burn-out ervaar je zowel lichamelijke als psychische klachten. Je kunt bijvoorbeeld slecht slapen, sterk vermoeid zijn of een gevoel van uitputting ervaren. Buikpijn, spierpijn, hoofdpijn, oorsuizen, het koud hebben of kortademigheid zijn lichamelijke signalen die je kunt hebben. Maar je kunt ook problemen met

December, de maand van verstilling, rust en naar binnen keren. Of juist de maand van verplichtingen, moetjes en te veel en te druk? Wanneer je kijkt naar de cyclus van de natuur zie je weinig beweging en activiteit aan de buitenkant, alles keert naar binnen. Wanneer je kijkt naar ons eigen leven gaan veel  mensen in december juist nog een eindsprint in. Op het werk moet er van alles af voor het einde van het jaar om vervolgens vlak voor de feestdagen in de stress te schieten over alles wat thuis nog moet gebeuren.    Als we nou iets meer van

Een paar jaar geleden tijdens de crisis hoorde je het bijna dagelijks: reorganisaties waarbij soms honderden mensen tegelijk hun baan verloren. Maar ook nu – nu het beter gaat met de economie – kun je je baan verliezen. Door reorganisatie, fusie of omdat jouw bepaalde tijd contract niet wordt verlengd. Of je het ziet aankomen of niet; het nieuws dat je je baan (binnenkort) verliest is ingrijpend en veroorzaakt stress. Allereerst besef je je dat met het wegvallen van je baan ook je inkomen wegvalt. In de meeste gevallen komt daar een WW-uitkering voor in de plaats, maar die is

Stel je het volgende eens voor. Je zit op je werkplek en telkens komt er iemand langs die jouw portemonnee uit je tas pakt en hier geld uit haalt. Of misschien nog erger: diegene neemt jouw creditcard mee en gaat daar iets mee bestellen. Dat zou mij nooit gebeuren denk je wellicht. Nou… Ik durf te beweren dat dit je zelfs dagelijks overkomt. Jouw tijdportemonnee Natuurlijk gebeurd dit niet met jouw echte portemonnee of creditcard, gelukkig niet. Maar het gebeurd dagelijks met onze tijd. En het vervelende is dat tijd (anders dan geld) eenmaal uitgeleend of weggeven, niet meer terugkomt.

Want als je je te verantwoordelijk voelt, neem je de hele wereld op je schouders en dat geeft stress. Waarschijnlijk ben jij de eerste die klaar staat om te helpen als iemand iets nodig heeft. Je wilt je moeder helpen omdat ze een dagje ouder wordt en het allemaal niet meer alleen kan, dus sta je dag en nacht voor haar klaar. Je wilt je partner tevreden houden dus doe je alleen dingen samen die hij leuk vindt, en negeer je wat je zelf wilt. Op het werk zeg je nooit nee tegen extra klussen, want iemand moet het toch doen? Dit

Een capabele, actieve, jonge vrouw komt op gesprek. Ze is één van de high potentials van de afdeling. Als er nieuwe projecten gedaan moeten worden, zegt ze bijna altijd “Ja, ik doe mee”. Thuis kan ze niet stilzitten; ze hebben een vrijstaand klushuis gekocht, dat nu bijna klaar was, maar de tuin moet nog gedaan worden. Ze heeft leuke vrienden die ze wekelijks ziet. Ze sport, hoewel ze de laatste tijd daar wat minder energie voor heeft… De laatste tijd vraagt ze zich af hoe het kan dat ze zich ondanks dit leuke werk en leven toch zo moe voelt?

Laatst reed ik op weg naar mijn werk langs een weiland. Achter dat weiland was een Hollandse blauwe lucht met witte wolken en in het weiland stonden koeien te grazen. En daar reed ik met een vaartje langs. Toch raakte dat momentje me. Zo’n mooi Hollands plaatje daar word ik van binnen blij van. Heel even dat gevoel van geluk in je buik en in je hart. En terwijl ik met 130 km per uur verder reed realiseerde ik me hoe fijn het is dat ik dit voel. Dat het bijzonder is dat ik dit Hollands tafereel echt zie, dat

Je moet op tijd bij een belangrijke afspraak zijn en onverwachts kom je in de file. Het is jouw thuiswerkdag en je hebt nog wat dringende zaken te doen, belt school dat jouw kind ziek is of je even wilt komen. Je moet op tijd eten omdat je ’s avonds weg moet, blijk je de belangrijkste ingrediënten niet in huis te hebben, de rij bij de kassa is eindeloos. Allemaal dagelijkse stressvolle situaties. Veel stress is weerstand, weerstand voor de realiteit. Voor hoe de dingen anders gaan dan dat jij wilt. Alles gaat anders en je lijkt er weinig controle

Hoe prettig zou het zijn als je gemakkelijk kunt aangeven in je werk dat je grens (even) bereikt is en dat je last hebt van de grote werkdruk. En dat daar ruimte en begrip voor is, vanuit het simpele gegeven dat iedereen wel eens aan zijn taks zit. De werkelijkheid is vaak anders. Zo ook voor Petra die meerdere malen aan haar manager aangaf dat er iets moest gebeuren aan de werkdruk. Zijn antwoord was: “ja, ik zal kijken, maar je moet het je niet zo aantrekken”. Twee maanden later zat zij thuis met een burn-out. Het probleem bij het